"Ang kalibotan padulong nang mayabag," miingon ang tawo diri nako. Hubog siya. "Lagi," miingon ko dayon gawas sa imnanan. Ang kagabhion nagkurog sa kabugnaw. Hawan ang kalangitan. Malisyosong naghayag ang mga suga sa kadalanan. Ambot asa, wa nay iro nga namaghot. "Tulis ni! Way lihok," miingon ang pari samtang gitutokan ko niyas iyang mga tudlo nga gipormag pusil. Akong gisikaran iyang lagay ug natumba siya. Mipara kog jeepney ug milingkod sa tunga sa duha ka nag-away nga manag-uyab. "Wala ka mahibalo kon unsa ang gugma," giingnan sa batan-on ang akong wala nga dunggan. "Kahibalo ko," miingon ang dalaga sa akong tuo nga dunggan, "ug dili na ikaw." Nanaog ko sa sakyanan sa pinakaduol nga PUJ stop nga wala mibayad, naghupay, apan naglibog kon asa ko padulong. "Dad-a ko bisan asa," gisultian ko ang akong mga sapatos. Gidala ko nila sa Plaza Independencia. Didto nakahimamat kog matahom nga babaye kinsa mitanyag nga basahon akong palad ug iya pa jud kong chupaon. "Salamat, dili lang ko," maoy akong sulti niya. Human mipadayon ko sa paglakaw hangtod nakakita kog ungo nga migawas sa imburnal. Mitikig ko. Dili ko kalihok. Dili ko makatuo sa akong nakita. "Unsay ayo, bai?" miingon ang ungo nga nagkamang padulong nako. "Wala," gikuyawan ko nga mitubag. "OK," matod niya dayon mikamang palayo. Nanguros ko dayon naatol sab nga nakilatan ug natunga ang kahoy nga duol nako. "Yawa," miingon ko. "Kining kalibotana padulong na jud mayabag."
--CD BORDEN
Mabolo, Dakbayan sa Sugbo
